ఎంతకాల మున్నచో నంతకష్టము ని
శ్చింతగ నరలోకమున జీవించలేము
అనువు జూచి హానిజేయు
జనుల వలన చింత
తనమనుషులు కాలగతిని
జనుట వలన చింత
దినదినము కృశించుచుండు
తనువు నరయ చింత
తనవెనుకనె యమడు తిరుగు
ననెడు దొక్క చింత
తుదుని యెంటి యైన వేళ
మెదుకు కొరకు చింత
మెదుకు నొంటి మెసవలేక
మిక్కిలిగా చింత
అదనుజూచి మీదపడును
వ్యాధులనెడు చింత
చింతలిన్న యన్ననగా
శ్రీరామచంద్రా
యెంతవారికైన తప్ప
వీపృథివిని దేవ
కొంతగ నీనామజపము
సంతోషము కాని
సుంతయు భూలోకమందు
సుఖమేమియు లేదు
